ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ # ΤΡΙΤΗ 26-01-2016 | ΩΡΑ 21.15 #

Οι Φίλοι Κινηματογράφου Λαμίας σας προσκαλούν στην προβολή της ταινίας «Μακριά από τους ανθρώπους» (Loin Des Hommes) του Γάλλου Νταβίντ Ελοφέν,  την Τρίτη 26-01-2016 ώρα 21.15, στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της προηγούμενης χρονιάς βασισμένη σε ένα διήγημα του Αλμπερ Καμί, τοποθετημένη στην Αλγερία την περίοδο του αγώνα για ανεξαρτησία με  ιδανικό πρωταγωνιστή τον Βίγκο Μόρτενσεν υπό τους ήχους της μουσικής του Νικ Κέιβ και του Γουόρεν Ελις. Είσοδος ελεύθερη.

Βραβείο Fritz-Gerlich στον Nταβίντ Ελοφέν | Munich Film Festival 2015
Οικουμενικό Βραβείο στον Nταβίντ Ελοφέν | Norwegian International Film Festival 2015
Βραβείο Καλύτερης Ευ­ρωπαϊκής Ταινίας στον Nταβίντ Ελοφέν | Rome Film Fest 2014
Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στον Viggo Mortensen | Sarlat International Cinema Festival
3 Βραβεία στον Nταβίντ Ελοφέν | Venice Film Festival 2014

1954. Ενώ η εξέγερση βράζει στην κοιλάδα, δύο άντρες, εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, αναγκάζονται να διαφύγουν διασχίζοντας τις κορυφές του αλγερινού Άτλαντα. Στην καρδιά του παγωμένου χειμώνα, ο Daru, ένας απομονωμένος δάσκαλος, πρέπει να συνοδεύσει τον Mohamed, ένα χωριάτη που κατηγορείται για το φόνο του ξαδέλφου του. Κυνηγημένοι από τους χωρικούς οι οποίοι επικαλλούνται το νόμο του αίματος, και από τους αποίκους που ζητούν εκδίκηση, οι δύο άνδρες επαναστατούν. Μαζί, θα παλέψουν για να ξαναβρούν την ελευθερία τους.

Δύο άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους είναι αναγκασμένοι να διασχίσουν τις απέραντες πεδιάδες της ενδοχώρας. Κυνηγημένοι από τους συγγενείς του δολοφονημένου που ζητούν εκδίκηση, αλλά και από τους Γάλλους στρατιώτες, οι δύο άνδρες επαναστατούν, έρχονται αντιμέτωποι με τη θρησκευτική μισαλλοδοξία όσο και την παράλογη βία του κατακτητή, αλλά, παράλληλα, και με τα προσωπικά τους ηθικά διλήμματα.

Την ταινία συνοδεύει η απόλυτα οργανικά δεμένη  μουσική από τους Νικ Κέιβ και Γουόρεν Έλις, ενώ αξίζει να σημειώσουμε ότι συνεργάζεται σε δύο κομμάτια και ο Ψαραντώνης (Αντώνης Ξυλούρης).

Λιτή, μα κινηματογραφικά ουσιαστική μεταφορά ενός διηγήματος του Αλμπέρ Καμί (η φιλοξενία), η οποία ενσωματώνει στοιχεία γουέστερν σε ένα ρεαλιστικό δράμα με πολιτικές και υπαρξιακές προεκτάσεις. Εξαιρετικός ο σιωπηλά εκφραστικός (και γαλλόφωνος) Βίγκο Μόρτενσεν, ιδανικός ως ο καταδικασμένος να αναζητήσει και ανίκανος να βρει νόημα στα όσα του συμβαίνουν σύγχρονος άνθρωπος. αθηνόραμα

Το φιλμ του Ελχόφεν κατορθώνει να αναδείξει την αλήθεια σε πράγματα που μοιάζουν κοινότοπα και να κάνει μέσα από την λιτή του προσέγγιση το φιλμ να αποκτήσει μια σχεδόν συγκινητική υφή και μια πανανθρώπινη υπόσταση. Το πνεύμα του έργου του Καμί επιβιώνει αλώβητο ακόμη κι αν το σενάριο προσθέτει πολλά σε μια ιστορία που στο χαρτί διαδραματίζεται μόνο στην διάρκεια μιας νύχτας και οι δύο πρωταγωνιστές, τόσο ο Μόρτενσεν όσο κι ο Ρεντά Κατέμπ μεταμορφώνουν τους αδρά σκιαγραφημένους χαρακτήρες τους σε κάτι που μπορείς να καταλάβεις βαθύτερα απ΄όσο οι πράξεις ή τα λόγια τους σου επιτρέπουν. Κρασσακόπουλος – flix

Το Loin des Hommes είναι ταινία πολιτική και συνάμα προσωπική. Πείθει λόγω της ειλικρίνειας στις προθέσεις, στον τρόπο αντιμετώπισης των χαρακτήρων και των λαών, των παραδόσεων, την σωστή δοσολογία όλων των επιμέρους στοιχείων, πείθει γιατί δεν συνθηκολογεί με εύκολες αφηγηματικές τεχνικές αλλά μέσα στην συμβατική του φόρμα, ξεπερνά κάθε ύφαλο ομφαλοσκόπησης, λειτουργεί χρήσιμα και απελευθερωτικά στον θεατή, διαπαιδαγωγεί όπως ο δάσκαλος και μας προβληματίζει. Χρήστος Σκυλλάκος – εξώστης

Ο σκηνοθέτης καταφέρνει επιδέξια και σμιλεύει την βαθιά ανθρώπινη και διαχρονικά επίκαιρη ιστορία του, μέσα από την εξέλιξη της σχέσης ανάμεσα στους δύο εξαιρετικούς πρωταγωνιστές. Γιώργος Ρούσσος- tvxs

Μακριά από τους ανθρώπουςΠαραγωγή: Μαρκ Ντι Μπονταβίτς, Μάθιου Γκλέντχιλ 
Σκηνοθεσία: Νταβίντ Ελχόφεν 
Σενάριο: Νταβίντ Ελχόφεν 
Φωτογραφία: Γκιγιόμ Ντεφοντέν 
Μοντάζ: Ζουλιέτ Γουέλφινγκ 
Μουσική: Γουόρεν Ελις 
Πρωταγωνιστούν: Βίγκο Μόρτενσεν, Ρεντά Κατέμπ 
Διάρκεια: 101 λεπτά | Γαλλία, 2014

φλιχ

Ενας διεθνής σούπερ σταρ κι ένας ανερχόμενος Γάλλος ηθοποιός μιλούν για ταινίες και για ανοχή στο FLIX. Ακολουθούν ενδεικτικά αποσπάσματα:

Βίγκο Μόρτενσεν Το στοιχείο που αληθινά βρήκα όχι μόνο ελκυστικό, αλλά και απόλυτα επίκαιρο στο «Μακριά από τους Ανθρώπους», είναι ότι ασπάζεται μια φιλοσοφική προσέγγιση του ανθρώπινου προβλήματος, αποφεύγοντας τις εύκολες διεξόδους. Και το να διευρύνεις την κοσμοθεωρία σου είναι πάντα η καλύτερη λύση στα σύνθετα προβλήματα.

Ρεντά Κατέμπ Το «Μακριά από τους Ανθρώπους» είναι μια πρόταση γεμάτη ελπίδα: για τους ανθρώπους που οφείλουν να γνωρίσουν τους διπλανούς τους, την κοσμοθεωρία τους, τη θρησκεία τους, την ταυτότητά τους. Το ν’ αποδεχτείς τον άλλον είναι μια πρόταση, είναι κι ένα δύσβατο μονοπάτι. Πώς μπορούν σήμερα, για παράδειγμα, ένας Ισραηλινός κι ένας Παλαιστίνιος να συναντηθούν, χωρίς να σκεφτούν «ο λαός μου έχει υποφέρει, οι πρόγονοί μου, η οικογένειά μου.» Είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι προσωπικά υπεύθυνοι για την Ιστορία. Εγώ πιστεύω στην αδελφότητα, δεν είναι μια εύκολη επιλογή, αλλά είναι εφικτή.

Βίγκο Μόρτενσεν Ο ήρωάς μου στην ταινία, ο Νταρού, είναι ένας άνθρωπος που δεν αντιδρά γρήγορα, δε φωνάζει, δεν κάνει τρανταχτές αλλά σπασμωδικές κινήσεις. Υπάρχει έντονος παραλληλισμός με το πώς αντιδρά σήμερα μεγάλη μερίδα του κόσμου σε ό,τι τον βρίσκει να διαφωνεί. Είναι σημαντικό κανείς ν’ ακούει, να προσέχει, να συλλέγει πληροφορίες πριν δράσει ή αντιδράσει. Το πάθος κι ο θυμός είναι επικίνδυνα συναισθήματα. Με ψυχραιμία και υπομονή, όταν βλέπεις μια αδικία, οφείλεις να μιλήσεις, χωρίς να φοβάσαι να κάνεις εχθρούς, ή ν’ αποζητάς να κάνεις φίλους. Αυτό ακριβώς έκανε κι ο Αλμπέρ Καμί όταν δεχόταν επιθέσεις από την αριστερά, από τον Σαρτρ κι άλλους πρώην συνοδοιπόρους του. Διατήρησε την ειλικρίνειά του και μίλησε μέσα από τη δουλειά του. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να κάνεις «επανάσταση», με τον εγωισμό σου για σημαία.

Ρεντά Κατέμπ Ενας ήρωας που δυσκολεύεται να βρει τη θέση του, είναι ένας ήρωας που καταλαβαίνω. Θεωρώ ότι το σινεμά έχει ενδιαφέρον όταν καταπιάνεται με ανθρώπους που δεν είναι αρχέτυπα, αλλά δυο άντρες που κατά κάποιον τρόπο βγαίνουν από τα όρια του νόμου κι ο καθένας υπακούει στο δικό του κώδικα τιμής, στο δικό του νόμο.

O Νταβίντ Ελοφέν απαντά στις ερωτήσεις του Χρήστου Μήτση , για το αθηνόραμα:

Πως αποφασίσατε να μεταφέρετε στην οθόνη ένα τόσο μικρό σε έκταση και μάλλον αντικινηματογραφικό διήγημα;
Η ιστορία της «Φιλοξενίας» με συγκίνησε πολύ όταν την πρωτοδιάβασα, αλλά άρχισα να σκέφτομαι την κινηματογραφική μεταφορά της πολύ αργότερα. Πρόκειται για ένα διήγημα 12 σελίδων, το οποίο ρίχνει όλο το βάρος του στο χαρακτήρα του Νταρί, του Γάλλου δασκάλου που μεταφέρει τον Αλγερινό αιχμάλωτο στην κοντινή πόλη για να δικαστεί. Στο σενάριο προσπάθησα να αναπτύξω το χαρακτήρα του Μοχάμεντ, ο οποίος στο διήγημα δεν έχει καν όνομα, κι όταν ένιωσα πως το ενδιαφέρον μοιράζεται ανάμεσα σε δυο ήρωες και δεν αφορά αποκλειστικά τον Νταρί, τότε ένιωσα σίγουρος για τη μεταφορά του. Πρόσθεσα κάποια στοιχεία για το παρελθόν και των δυο τους, για τους λόγους που ο Μοχάμεντ διέπραξε το φόνο, λιτές, αλλά κατά τη γνώμη μου ουσιαστικές πληροφορίες. Νομίζω πως έμεινα πιστός στο πνεύμα του Καμί, αφηγήθηκα όμως μια διαφορετική ιστορία.

Το φιλοσοφικό πνεύμα του υπαρξισμού δεν χάνεται, αν και το κυρίαρχο θέμα της ταινίας είναι η συνεννόηση μεταξύ δυο εντελώς διαφορετικών ανθρώπων.
Η ταινία αφορά πρωτίστως μια δύσκολη φιλία, η οποία ξεπερνά τη μισαλλοδοξία που γεννούν οι πολιτιστικές, θρησκευτικές και εθνικές αντιθέσεις. Μιλάει για το πόσο επίπονο – όχι όμως αδύνατο – είναι να συναντήσεις «στη μέση του δρόμου» κάποιον διαφορετικό από εσένα διαβάτη και να μπορέσετε να κινηθείτε σε μια κοινή πορεία.

Advertisements