Ο ΗΛΙΘΙΟΣ #ΤΡΙΤΗ 25-10-2016 | ΩΡΑ 21.15#

Οι Φίλοι Κινηματογράφου Λαμίας συνεχίζουν τις προβολές τους με την ταινία «Ο Ηλίθιος», την ιστορία ενός απόλυτα λογικού και σοβαρού ανθρώπου σ’ έναν παράλογο κόσμο, όπως λέει ο 34 χρονος σκηνοθέτης Γιούρι Μπίκοφ και σας προσκαλούν σε ένα ακόμα κινηματογραφικό ταξίδι, την Τρίτη 25-10-2016, ώρα 21.15 στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας πάντα με ελεύθερη είσοδο.


Πώς η διαφθορά σκεπάζει τα πάντα σαν λασπωμένο χιόνι και ο ιδεαλισμός θάβεται στα ερείπια μιας γκρεμισμένης κοινωνίας, σε ένα δυνατό δράμα -σχεδόν θρίλερ- για την Ρωσία του σήμερα. Κι όχι μόνο.

Eνας υδραυλικός, ο αθώος και ιδεαλιστής Ντίμα αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του μελετώντας για να γίνει μηχανικός. Eνα βράδυ πηγαίνοντας σε μια εργατική πολυκατοικία για μια διαρροή αντιλαμβάνεται ότι το πολυώροφο κτίριο όπου στοιβάζονται δεκάδες οικογένειες πρέπει να εκκενωθεί γιατί υπάρχει άμεσος κίνδυνος να καταρρεύσει. Τρέχει να ειδοποιήσει τη δήμαρχο και τις δημοτικές αρχές, όμως καταλαβαίνει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Ο Ντίμα περνάει όλη τη νύχτα κυνηγώντας τους διεφθαρμένους τοπικούς αξιωματούχους σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σώσει εκείνους που η καλή κοινωνία έχει αποφασίσει να ξεχάσει.

Best Actor Award (Artem Bystrov) -Ecumenical Jury Prize for Humanism  -First Prize & Special Mention of the Junior Jury  Locarno IFF 2014

Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου – Sochi Film Festival 2014

Βραβείο Καλύτερης Ταινίας -Βραβείο Διεύθυνσης Φωτογραφίας  Βραβείο Επιτροπής Νεότητας -Les Arcs Film Festival 2014

«Είχα αυτή την ξεκάθαρη ιδέα να κάνω μια ταινία για έναν απλό υδραυλικό, έναν συνηθισμένο άνθρωπο ενάντια σε όλο το σύστημα της γραφειοκρατίας. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου: οι ζωές 800 ανθρώπων, οι οποίοι ζουν σε μια παλιά εργατική πολυκατοικία που ενδέχεται να καταρρεύσει μέσα σε μια νύχτα, κινδυνεύουν. Ο τίτλος της ταινίας «Ο Ηλίθιος» αναφέρεται στην άποψη που έχουν οι άλλοι για τον πρωταγωνιστή και τις πράξεις του και όχι φυσικά για τις ικανότητες του. Είναι ένας απόλυτα λογικός και σοβαρός άνθρωπος σ’ έναν παράλογο κόσμο. Όταν η «μάχη» ξεκινάει οι περισσότεροι ήρωες αντιδρούν σύμφωνα με τα φυσικά τους ένστικτα: να μείνουν ζωντανοί, να διατηρήσουν την ησυχία τους και τον τρόπο ζωής τους. Ξαφνικά σε αυτή τη μάχη εμφανίζεται ένας στρατιώτης μ’ ένα συγκεκριμένο κώδικα, την συνείδηση του. Τέτοιοι άνθρωποι είναι σπάνιοι σήμερα. Τους αποκαλούμε ρομαντικούς, αλτρουιστές, ιδεαλιστές ή απλά ανόητους και «ηλίθιους» για να δείξουμε ότι δεν συμπεριφέρονται νορμάλ, σε μια εποχή που ο κυνισμός, ο φόβος και η αδιαφορία κυριαρχούν. Τέτοιοι «ηλίθιοι» υπάρχουν ακόμα στη χώρα μου και αυτό μου δίνει ελπίδα.» – Γιούρι Μπίκοφ

 

Τοποθετημένο σε μια πόλη της Ρωσίας που δεν θα ήθελες να ζεις, το φιλμ του Γιούρι Μπίκοφ διαδραματίζεται ολόκληρο σε μια μόνο νύχτα και κρατά αμείωτη την αίσθηση της αγωνίας και μια ένταση που εναλλάσσεται μόνο με την απογοήτευση και την απελπισία καθώς νιώθεις ότι ο ιδεαλισμός και οι καλές προθέσεις δεν έχουν θέση σε έναν κόσμο όπου η διαφθορά είναι ο κανόνας. Ο Μπίκοφ στήνει ένα καλοδουλεμένο πορτρέτο αυτού του μικρόκοσμου που αντανακλά προφανώς κάτι μεγαλύτερο («το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» λέει η δήμαρχος που καλείται να αποφασίσει για το τι πρέπει να κάνουν), και καταγράφει με διαπεραστική ματιά όχι μόνο την διαφθορά των επικεφαλής, μα και την εξαθλίωση και αλλοτρίωση των κοινωνικά τσακισμένων. Σκληρό και τολμηρό, αιχμηρό και κυνικό, το φιλμ του Μπίκοφ είναι μια ταινία που δεν ξεχνάς εύκολα, μια απαραίτητη υπόμνηση τους πως λειτουργεί ο κόσμος και μια δυνατή ιστορία με ένα εξαιρετικά πικρό δίδαγμα. Γιώργος Κρασσακόπουλος – Flix

Εκεί που σταματάει το υπέροχο «Λεβιάθαν» (Leviathan) του Αντρέι Ζβιαγκνίτσεφ, ξεκινάει ο «Ηλίθιος» (Durak) του Γιούρι Μπίκοφ. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Ρώσου σκηνοθέτη. Ένα σκληρό δράμα με πολιτικές αιχμές, γεμάτο ανατροπές που καθηλώνουν μέχρι το τελευταίο λεπτό. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόλο που η ταινία έχει εν μέρει χρηματοδοτηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ρωσίας ο σκηνοθέτης δεν κάνει κανένα συμβιβασμό ως προς την απεικόνιση της πατρίδας του. Βγαλμένο λες μέσα από τις υπέροχες ιστορίες του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, ο «Ηλίθιος» στηλιτεύει τη γραφειοκρατία και την ακόρεστη δίψα για εύκολο και γρήγορο κέρδος, συμπτώματα που παρουσιάζονται τόσο στη σύγχρονη Ρωσία, όσο και γενικότερα, καθιστώντας το φιλμ ταυτόχρονα επίκαιρο, αλλά και διαχρονικό.  Γιώργος Ρούσσος – TVXS

Συνώνυμο του idiot, το durak στα ρώσικα σημαίνει ηλίθιος. «Ηλίθιος» και Ρωσία μάς φέρνουν αμέσως στο νου το διάσημο μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι («Idiot» στο πρωτότυπο ), στο οποίο σαφώς παραπέμπει και η τρίτη ταινία του Γιούρι Μπίκοφ. Ο Ντίμα, όπως ο πρίγκιπας Μίσκιν του μυθιστορήματος, είναι ένας αγνός ιδεολόγος, ο οποίος υπερασπίζεται την αλήθεια σε έναν κόσμο εθισμένο στο ψέμα, στην απάτη και στη συγκάλυψη.[…] Οι προύχοντες, με την εξαιρετική Ναταλία Σούρκοβα να ερμηνεύει με τρόπο που συγκλονίζει μια δήμαρχο-μητέρα της πόλης, νοιάζονται απλώς για κάτι παραπάνω: τον πρόσκαιρο πλουτισμό τους, έτοιμοι να συγκατανεύσουν σε οτιδήποτε προκειμένου να διατηρηθεί η τάξη πραγμάτων. Σεναριακά στιβαρή, επιδέξια σκηνοθετημένη, αν και υπερβολικά διδακτική καφκική (και ντοστογιεφσκική) αλληγορία, η οποία περιγράφει με σαφήνεια και πικρό χιούμορ τη μετακομουνιστική Ρωσία ως καπιταλιστική παρωδία του Πούτιν. Χρήστος Μήτσης – αθηνόραμα

Ο Yuriy Bykov φτιάχνει μια δυνατή κοινωνική ταινία, με αιχμηρές πολιτικές αναφορές. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μία μόνο νύχτα, και η αφήγηση της είναι έντονη και αγωνιώδης. Όμορφα σκηνοθετημένη και δυνατά ερμηνευμένη, η ταινία σε πολλά σημεία γίνεται παραπάνω επεξηγηματική, αποκτώντας έτσι μια τάση για διδακτισμό. Ευτυχώς όμως αυτό δεν καταφέρνει να την αποδυναμώσει ολοκληρωτικά. «Ο Ηλίθιος» είναι μια ταινία που όπως και το περσινό «Λεβιάθαν», αν και χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ρωσίας , δεν έκανε καμία υποχώρηση σε ότι αφορά την πρόθεση της να απεικονίσει την κοινωνική κατάσταση της χώρας, παρόλο που ο αρμόδιος υπουργός δήλωσε οτι δεν θα ξαναχρηματοδοτήσει ταινίες που παρουσιάζουν αρνητική εικόνα για την Ρωσία. Βίκυ Παναγιωτοπούλου – artic.gr

Παραγωγή: Αλεξέι Ούτσιτελ idiot7
Σκηνοθεσία: Γιούρι Μπίκοφ
Σενάριο: Γιούρι Μπίκοφ
Φωτογραφία: Κιρίλ Κλεπαλόφ
Πρωταγωνιστούν: Αρτέμ Μπιστρόφ, Νίνα Αντιούχοβα, 
Σεργκέι Αρτσιμπάσεβ, Πιοτρ Μπαραντσέεφ, Νικολάι Μπεντέρα
Διάρκεια: 116 λεπτά

idiot8

Τόσο από το περιεχόμενο όσο και από τον τίτλο, η ταινία σου φαίνεται να έχει επιρροές από τον «Ηλίθιο» του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.

Δεν θα έλεγα ότι έχουν άμεση σχέση, παρότι υπάρχουν αναφορές. Στο βιβλίο οι ήρωες του Ντοστογιέφσκι καθοδηγούνται από τις απόψεις του συγγραφέα για την ιδεατή κοινωνία και ηθική. Υπάρχει κάποιου είδους διδακτισμός. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ντοστογιέφσκι ήταν ένας βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος. Στην ταινία μου, από την άλλη, προσπαθώ να δώσω ένα κοινωνικό ντοκουμέντο των καιρών μας, να αποκαλύψω ένα κομμάτι της αλήθειας στην οποία ενυπάρχει η ελπίδα.

Ο Ρώσος σκηνοθέτης μιλά για τον θαρραλέο και φεστιβαλικά πολυβραβευμένο «Ηλίθιό» του, τη σύγχρονη ρωσική πραγματικότητα και την εργατική τάξη της χώρας του στο αθηνόραμα και καταλήγει λέγοντας:

«Αν δεν δείξουμε ευσπλαχνία στους αδύναμους αυτού του κόσμου, τότε δεν βλέπω κανένα νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη. Το μόνο που έχει κάποια σημασία είναι η αλληλεγγύη απέναντι στους συνανθρώπους μας.»

 

Advertisements